Szanowny Panie Redaktorze,

uprzejmie informujemy, iż czasopismo „e-kwartalnik Okulistyka Weterynaryjna” ISSN 2082-9256 pozytywnie przeszło proces ewaluacji Index Copernicus Journal Master List, której wynikiem jest przyznana punktacja ICV (Index Copernicus Value) w wysokości 5,61 pkt. Uzyskana punktacja wyliczona została na podstawie złożonej przez Redakcję ankiety oraz oceny eksperckiej dokonanej przez specjalistów Index Copernicus.

Metodologia Index Copernicus została opracowana na podstawie ponad 10 lat doświadczeń w ewaluacji. Połączenie wiedzy zawartej w Raporcie ze specyfikacją metody pozwala jasno określić obszary, które wymagają poprawy, aby uzyskiwać lepsze wyniki w różnego rodzaju indeksacjach i parametryzacjach. Dzięki szczegółowemu raportowi mogą się Państwo dowiedzieć, jakie obszary należy poprawić, aby osiągnąć wyższą pozycję w rankingach czasopism naukowych.

(Przedruk za zgodą wydawcy Oftal Sp. z o. o., kwartalnik medyczny OKULISTYKA 2/2012 (ROK XV))

Zespół Vogta–Koyanagi–Harady – opis przypadku oraz analiza współczesnych poglądów na temat procesu diagnostyczno-terapeutycznego

Vogt–Koyanagi–Harada Syndrome – Case Report and Analysis of Contemporary Views of Diagnostic and Therapeutic Process

Eunika Krzywy-Daroszewska, Magdalena Targońska, Anna Wiśniowska-Dolny, Ewa Drozdowska-Łukaszewicz
Oddział Okulistyczny Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego, Ośrodek Badawczo-Rozwojowy we Wrocławiu
Ordynator: lek. med. Teresa Lange

Adres do korespondencji podany na końcu art.

Summary:

Purpose: The aim of the study is to demonstrate a case report of 2 years follow-up, the diagnostics and therapeutic possibilities of Vogt–Koyanagi–Harada syndrome.
Methods: Case presentation and current literature reviews including epidemiology, etiology, ocular and systemic features, disease course, clinical prognosis and management.
Results: We present our own experience in the diagnosis and treatment of a rare form of panuveitis and discuss the current literature on Vogt–Koyanagi–Harada syndrome.
35-year-old white female attended the ophthalmic emergency room due to blurred vision in both eyes lasting for a few days and intensive headaches and eye pain for a month. Patient presented signs of vitiligo; apart from this there was no history of previous trauma or any additional diseases. We performed routine ocular examinations, US-B, optical coherence tomography of macula and optic disc in both eyes and fluoresceine angiography. The patient was diagnosed with Vogt–Koyanagi–Harada syndrome, a disease that is very rare in Caucasian patients.
Ocular examination indicated: BCVA RE – 0.1, BCVA LE – 0.2, anterior uveitis, numerous grayish iris nodules, vitreous inflammatory reaction, optic disc hyperemia with blurred margins, serous retinal detachment in posterior pole reaching vascular arches.
Additional tests:
US B – binocular serous retinal detachment, thickened choroid;
OCT – macular thickening RE 950 mm, LE 730 mm, RNFL in both eyes 170 mm;
Blood tests results – normal;
HIV Ag/Ab and VDRL – negative;
Chest X–Ray without abnormalities.
Initial diagnosis was Vogt–Koyanagi–Harada syndrome, confirmed by FA. Intravenous steroid therapy was initiated. At the third day of treatment
visual acuity improved to BCVA RE – 0.32, BCVA LE – 0.5. Serous retinal detachment subsided almost completely.
After being discharged from the hospital patient continued oral steroid therapy. On the tenth day of the treatment patient’s visual acuity was 1.0 in both eyes, OCT images of the maculas were normal but the optic disc swelling disappeared after three months.
During 4 months of steroid treatment the ocular state was stable. Steroid induced glaucoma and systemic complications were noto bserved.
After 9 months of follow-up patient sustained recurrence of the disease. This was preceded by prednisolone dose reduction. She was admitted to hospital and again underwent systemic steroid therapy. Soon all pathological changes subsided and her visual acuity improved to 1.0 in both eyes. But soon afterwards she developed subcapsular cataract. Considering that additionally the patient complained of systemic adverse effects of steroids we proposed her to implement cyclosporine treatment to be able to reduce steroids. Once again she was admitted to the ward to undergo general examinations ordered by a consulting nephrologist before introducing the new drug. But after she was informed about adverse effects of cyclosporine she resigned from new cure. Therefore she remained on oral steroid treatment for the next 7 months. She had no another recurrence. She is under the care of Department of Ophthalmology of Regional Hospital of Wrocław.
Conclusion: Vogt–Koyanagi–Harada syndrome is uveitis, which is rare in Caucasian representatives. Proper diagnosis and fast treatment gives
high chances of full recovery and preservation of good visual acuity. Long-term steroid therapy is linked to development of drug – induced
complications, it is important to take into account alternative methods of treatment.

Key words:

Vogt-Koyanagi-Harada syndrome, VKH, uveomeningitis, uveomeningoencephalitis, serous retinal detachment, uveitis, panuveitis.

Słowa kluczowe:

zespół Vogta–Koyanagi–Harady, VKH, uveomeningitis, uveomeningoencephalitis, wysiękowe odwarstwienie siatkówki, zapalenie błony naczyniowej, panuveitis.

Wstęp

Zespół Vogta–Koyanagi–Harady (VKH) to idiopatyczne, obustronne, ziarninujące zapalenie wszystkich odcinków błony naczyniowej (ZBN) z towarzyszącymi objawami ogólnoustrojowymi. Synonimami VKH są uveomeningitis bądź uveomeningoencephalitis syndrom (1,2). Schorzenie to dotyka głównie osoby o ciemniejszym zabarwieniu skóry, a także predysponowane genetycznie (3). Pomimo licznych badań etiologia VKH nie jest w pełni poznana. Duże znaczenie przypisuje się limfocytom T, zwłaszcza Th17, jako inicjatorom całego szlaku chorobowego (4). Wczesne i agresywne wdrożenie leczenia kortykosteroidami nadal jest terapią z wyboru, chociaż w piśmiennictwie można znaleźć doniesienia nt. dobrego efektu uzyskanego po zastosowaniu preparatów immunomodulujących (5). Rokowanie odnośnie zachowania dobrej ostrości wzroku jest dobre, jeśli szybko wdroży się właściwe diagnostykę i leczenie (1,2,4,5).

Assos. Prof. Alexandra Trbolová, DVM, PhD.

Clinic of Small animals

University of veterinary medicine and pharmacy in Košice
Komenského 73
041 81 Košice
Slovenská republika

This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

phone: oo421907638682

Streszczenie

Zapalenie błony naczyniowej przedniego odcinka oka u kotów może obejmować nie  tylko tęczówkę ale też przednią część ciała rzęskowego oraz naczyniówkę. Czasami stan zapalny dociera też do  siatkówki. Nie wszystkie zapalenia  związane są z patogennym zakażeniem. Często powodowane są urazem lub rozrostem nowotworowym,  a  część z nich ma tło nieznane (idiopatyczne). Objawy kliniczne” uveitis” to bolesność i zaczerwienienie oka, zwężona źrenica, nadwrażliwość na światło, nadmierne łzawienie, niskie ciśnienie płynu wewnątrzocznego. Czasami dochodzi do wylewu krwi do komory przedniej oka. Zawsze w komorze przedniej występuje efekt Tyndalla.

Introduction

Anterior uvetitis  in cats may involve the iris, or both the iris and the anterior part of the ciliary body. Intermediate uveitis predominantly involves the posterior part of the ciliary body, posterior uveitis involve the choroid, but close association of the retina means that inflammation of both choroid and retina is the usual situation. Not all uveitis are caused by pathogens. Some results from trauma, some from cancer. Often no clear cause can be found and the occurrence is labeled “idiopathic” - we can’t figure out what the cause is. Clinical signs include pain, photophobia, blefarospasm, lacrimation, inflammation hyperaemia of visible vessels, aqueous flare, hyphaema, miosis, low intraocular pressure and swollen iris with loss of iris detail.

Słowa kluczowe: Uveitis, Zapalenie błony naczyniowej, Efekt Tyndalla, Zwężenie źrenicy, Aqueous flare, Nadmierne łzawienie, Niskie ciśnienie oczne, FIV, FIP. FeLV, FHV-1.

Key words: Uveitis, Tyndall effects, Aqueous flare, Miosis, Epifora, Low IOP, Hyperemia of visible vessels, FIP, FIV, FeLV, FHV-1.

Feline immunodeficiency virus (FIV)

A significant proportion of cats with uveitis are infected with FIV, usually in the absence of infection with any other agent commonly associated with uveitis. There is no consensus as to how precisely FIV infection might lead to uveitis. It is possible that viral replication in cells of the uvea or vascular tissue may have a direct pathogenic impact. This role could involve hypersensitivity responses to deposition of antigen-antibody complexes such as is known to happen with glomerular nephritis in FIV+ cats and has also been implicated in FIP-induced uveitis. Other possible  causes involve autoimmune responses sparked by cross-reactivity between viral and uveal proteins, or exposure of uveal proteins to immune attack because of virally induced disruptions of the blood-ocular barrier, or virally induced alterations in normal suppressor-cell function and self-tolerance  - recognition of one’s own tissue , known actions of FIV. Abnormal levels of antibody activity in the eyes of cats with uveitis have frequently been noted.  (Chang i Carter) (English, Davidson i Nasisse)

(Przedruk za zgodą wydawcy Oftal Sp. z o. o., kwartalnik medyczny OKULISTYKA 2/2012 (ROK XV))

Toksokaroza narządu wzroku

Ocular Toxocarosis

Piotr K. Borkowski¹, Joanna Brydak-Godowska²

1 Klinika Chorób Odzwierzęcych i Tropikalnych I Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego P.o. kierownika: dr n. med. Maria Olszyńska-Krowicka
2 Katedra i Klinika Okulistyki I Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kierownik: dr hab. n. med. Dariusz Kęcik, prof. nadzw. WUM

Adres do korespondencji dostępny w redakcji.

Summary:

Poliethiological disease, probably third cause of posterior pole diseases. Granulomas are formed around larvae of round worms, which has similar live cycle to T. canis. Humans are accidental hosts, where parasite larvae can stay alive up to 9 years. Ocular form of the disease is associated with slight parasitemia, thus implicate low level or even absence of antibodies and low level of eosinophiles. Diagnosis should be based on findings and clinical picture. Most frequently disease affect children, almost always only one eye is involved. According to ophthalmology there are two main appearance of the disease; when granuloma is located in the posterior pole or in the periphery. Frequently granulomas are linked with proliferation to optic disc. But dut to its’ biology larvae can reach and affect any part of the eye. Ocular toxocariasis lesions can resemble some neoplastic tumors, so differential diagnosis should be performed. Pharmacological causative treatment easy kill
parasites, and stop their movement, but it will not help with problems caused by changes which have been already done. Steroid treatment and surgical interventions are not contraindicated. There is no relapses after the treatment, but scars alone can produce some complications later. Only minority of cases will lost their antibodies after the treatment, so antibodies persistence have no clinical meaning in the future.

Key words:

toxocarosis, granuloma, proliferation, serological examination, treatment.

Słowa kluczowe:

toksokaroza, ziarniniak, proliferacje, odczyny serologiczne, leczenie.

Pasożytniczą infekcję w gałce ocznej po raz pierwszy opisała Calhoun w 1937 r. po tym, jak zaobserwowała larwę ascarides w komorze przedniej u dziecka. W latach 50. X w. Wilder--Forester opisała chorych, u których usunięto gałki oczne z powodu podejrzenia siatkówczka, a w badaniu histopatologicznym stwierdzono obecność nicieni (wg 1).
Według danych epidemiologicznych toksokaroza (Toxocarosis) jest trzecią z najczęstszych przyczyn zapaleń tylnego odcinka oka, tuż po toksoplazmozie i wirusach z rodziny herpes (2). Jest ona chorobą pasożytniczą, którą najczęściej wywołują
wędrujące przez tkanki człowieka larwy nicieni z gatunków Toxocara canis i Toxocara cati. Istnieją podejrzenia, że przyczyną zakażenia mogą być również inne gatunki nicieni, np. Baylisascaris, Lagochilascaris, Capillaria (3).
Rutynowo stosowane techniki diagnostyczne nie pozwalają nam uściślić, z jakim konkretnie określonym gatunkiem pasożyta mamy do czynienia w danym przypadku (4,5). Brak takiego uściślenia nie ma znaczenia klinicznego, ponieważ najprawdopodobniej nie wpływa ani na przebieg choroby, ani na wyniki leczenia.

Przemysław K. Bryła

Przychodnia weterynaryjna w Warszawie

02-776 Warszawa. ul. Hawajska 16, 22644 91 28, This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

KERATOPLASTY

Certain pathologic conditions lead to a loss of corneal transparency. It may lead to visual disturbance.  One method of the treatment can be  conventional allogenic corneal transplants (penetrating or non -penetrating keratoplasty). In veterinary ophthalmology the logistics of obtaining corneal donor tissue are complicated. Another problem with getting a transplant from a dog is that the cornea may turn into scar tissue during the healing process. No Eye Bank exist for dog. Many conditions  are associated with significant corneal stromal vascularization and infiltration, that contribute to graft rejection. Thus, artificial cornea would seem to represent an ideal for many blinding corneal condition in the dog. Artificial corneal implants are somewhat common in humans. They have been performed for several years. It has taken time for the procedure to take place in dogs.

KEYWORDS:  keratoplasty, dog cornea, corneal dystrophy, corneal degeneration, corneal transparency, corneal graft, corneal implants.

Słowa kluczowe: rogówka, keratoplastyka, zwyrodnienia rogówki, przeszczep rogówki

WPROWADZENIE

BUDOWA ROGÓWKI

Rogówka (cornea) stanowi najbardziej zewnętrzną warstwę gałki ocznej. Wielkość, kształt, gładkość powierzchni oraz jej przejrzystość decydują o prawidłowej funkcji optycznej oka. U psów rogówka załamuje promienie świetlne z mocą 40-42 Dioptri. Jej grubość w części centralnej  wynosi 0,45 – 0,55 mm, zaś w części obwodowej 0,5 – 0,65 mm (1).

W dniu 17.03.2013 we włoskiej Cremonie odbył się cykl wykładów na temat chorób rogówki psów i kotów, organizowany przez 'SOVI' (Italian Society of Veterinary Ophthalmology). Poruszane zagadnienia dotyczyły zarówno pierwotnych schorzeń jak i powikłań okulistycznych innych chorób. Dużą część poświęcono leczeniu skomplikowanych przypadków herpeswirusowego zapalenia rogówki kotów (i co ciekawe także psów !), owrzodzeniom oraz zmianom rozpływnym. Ciekawe były również spostrzeżenia dotyczące miejscowego stosowania niesterydowych leków przeciwzapalnych. Dla mnie jako klinicysty istotny był  praktyczny wymiar tego szkolenia. Prowadził je dr John Sapienza DVM Dipl.ACVO, który posiada własną lecznicę okulistyczną w Nowym Jorku. Jego doświadczenie jest bezcenne. Mam nadzieję, że dzięki zdobytej wiedzy  nasze usługi świadczone dla Państwa ulubieńców będą jeszcze bardziej profesjonalne.

Marcin Tomczak

Przychodnia weterynaryjna w Warszawie
02-776 Warszawa. ul. Hawajska 16, 22644 91 28